twee dingen donderdag 22 november 2007 |
twee dingen heb ik nooit gehad. schrik en geld.
tot gisteren. allez, geld heb ik nog steeds nie maar de schrik zit er wel erg in.
omstreeks 3u 's nachts ineens mijn deurbel. nie gewoon eventjes bellen, want dat gebeurt wel vaker met de café's in de buurt, maar de-vinger-op-de-bel-blijven-houden-methode.
ik vlieg op. zo goed en zo kwaad een mens dat kan met haar ligamenten gescheurd. want mijn lig-amenten "lagen" nog in bed.
ik vraag zeer onbeleefd aan de parlofoon of ze ermee willen ophouden met op mijn bel te duwen en als antwoord krijg ik zo van dat gewauwel.
kent ge dat ? nogal onverstaanbaar gebrabbel. nog erger dan baby-gebrabbel want daar kunt ge nog es dingen uit afleiden. meestal gaat dat toch over eten en kaka.
dus vroeg ik of meneer-ik-ben-begaaid het wilde herhalen en dat deed hij gehoorzaam. enkele keren zelfs.
het gemompel bleef echter hetzelfde taalniveau aanhouden als de eerste keer.
dus heb ik opgehangen en hem laten staan waar m stond. tegen mijn bel aangedrukt.
tot de rust eindelijk optrad. of toch, dat dacht ik alleszins.
het luide gebonk beneden in de hal verstoorde deze rust nogal abrupt. en daarna voetstappen op de traphal. alleen het geluid van mijn hartslag overstemde de voetstappen.
ik, in mijn stealth-modus, naar mijn gsm gevlogen en de politie (laten we even beleefd blijven en ze es nie flikken noemen) van hasselt gebeld. en binnen de 5 minuten, JAWEL, stond het overspoeld van blauw in mijn straat. ben nog nooit zo gelukkig geweest dat ik zoveel "smurfen" zag.
en wat ik allemaal zag ... het was een knap staaltje van toenadering tot mijn appartement, het binnendringen ervan en het verwijderen van meneer-begaaid.
daarna mochten ze mij even in mijn pyjama bewonderen (wat nie alle mannen gegeven is) en hadden ze de brandweer opdracht gegeven, om de deur die aan flarden hing, te komen repareren.
en een ferme pluim voor de brandweer die onze deur om 4u 's nachts gemaakt heeft. alleen dat de naaste buren nie zo content waren van het wipzaag geluid. maar ja, you can't win 'em all.
ik moet wel zeggen, hoewel ik nie zo hoog oploop met de nooddiensten, deze mannen en vrouwen (als ze erbij waren) hebben voortreffelijk hun werk gedaan. snel, efficiënt en zeer professioneel.
het voordeel is dat ze deze blog toch nooit lezen dus hunne nek nie dikker gaat worden dan dat hij al is.
één ding heb ik alleszins nooit gehad. geld.
tot gisteren. allez, geld heb ik nog steeds nie maar de schrik zit er wel erg in.
omstreeks 3u 's nachts ineens mijn deurbel. nie gewoon eventjes bellen, want dat gebeurt wel vaker met de café's in de buurt, maar de-vinger-op-de-bel-blijven-houden-methode.
ik vlieg op. zo goed en zo kwaad een mens dat kan met haar ligamenten gescheurd. want mijn lig-amenten "lagen" nog in bed.
ik vraag zeer onbeleefd aan de parlofoon of ze ermee willen ophouden met op mijn bel te duwen en als antwoord krijg ik zo van dat gewauwel.
kent ge dat ? nogal onverstaanbaar gebrabbel. nog erger dan baby-gebrabbel want daar kunt ge nog es dingen uit afleiden. meestal gaat dat toch over eten en kaka.
dus vroeg ik of meneer-ik-ben-begaaid het wilde herhalen en dat deed hij gehoorzaam. enkele keren zelfs.
het gemompel bleef echter hetzelfde taalniveau aanhouden als de eerste keer.
dus heb ik opgehangen en hem laten staan waar m stond. tegen mijn bel aangedrukt.
tot de rust eindelijk optrad. of toch, dat dacht ik alleszins.
het luide gebonk beneden in de hal verstoorde deze rust nogal abrupt. en daarna voetstappen op de traphal. alleen het geluid van mijn hartslag overstemde de voetstappen.
ik, in mijn stealth-modus, naar mijn gsm gevlogen en de politie (laten we even beleefd blijven en ze es nie flikken noemen) van hasselt gebeld. en binnen de 5 minuten, JAWEL, stond het overspoeld van blauw in mijn straat. ben nog nooit zo gelukkig geweest dat ik zoveel "smurfen" zag.
en wat ik allemaal zag ... het was een knap staaltje van toenadering tot mijn appartement, het binnendringen ervan en het verwijderen van meneer-begaaid.
daarna mochten ze mij even in mijn pyjama bewonderen (wat nie alle mannen gegeven is) en hadden ze de brandweer opdracht gegeven, om de deur die aan flarden hing, te komen repareren.
en een ferme pluim voor de brandweer die onze deur om 4u 's nachts gemaakt heeft. alleen dat de naaste buren nie zo content waren van het wipzaag geluid. maar ja, you can't win 'em all.
ik moet wel zeggen, hoewel ik nie zo hoog oploop met de nooddiensten, deze mannen en vrouwen (als ze erbij waren) hebben voortreffelijk hun werk gedaan. snel, efficiënt en zeer professioneel.
het voordeel is dat ze deze blog toch nooit lezen dus hunne nek nie dikker gaat worden dan dat hij al is.
één ding heb ik alleszins nooit gehad. geld.