<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/8395959519266844340?origin\x3dhttp://beanti.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

About

"Kijk ! Kijk opnieuw naar de basis van je leven en kies. Kies opnieuw, of wat je ziet ook dat is wat je voor nu wilt. Zonder schuld of spijt. Maar gewoon kijken en opnieuw kiezen alsof alles mogelijk is. En dan is Alles mogelijk ! "

twee dingen donderdag 22 november 2007 |

twee dingen heb ik nooit gehad. schrik en geld.
tot gisteren. allez, geld heb ik nog steeds nie maar de schrik zit er wel erg in.

omstreeks 3u 's nachts ineens mijn deurbel. nie gewoon eventjes bellen, want dat gebeurt wel vaker met de café's in de buurt, maar de-vinger-op-de-bel-blijven-houden-methode.
ik vlieg op. zo goed en zo kwaad een mens dat kan met haar ligamenten gescheurd. want mijn lig-amenten "lagen" nog in bed.

ik vraag zeer onbeleefd aan de parlofoon of ze ermee willen ophouden met op mijn bel te duwen en als antwoord krijg ik zo van dat gewauwel.
kent ge dat ? nogal onverstaanbaar gebrabbel. nog erger dan baby-gebrabbel want daar kunt ge nog es dingen uit afleiden. meestal gaat dat toch over eten en kaka.
dus vroeg ik of meneer-ik-ben-begaaid het wilde herhalen en dat deed hij gehoorzaam. enkele keren zelfs.
het gemompel bleef echter hetzelfde taalniveau aanhouden als de eerste keer.

dus heb ik opgehangen en hem laten staan waar m stond. tegen mijn bel aangedrukt.
tot de rust eindelijk optrad. of toch, dat dacht ik alleszins.
het luide gebonk beneden in de hal verstoorde deze rust nogal abrupt. en daarna voetstappen op de traphal. alleen het geluid van mijn hartslag overstemde de voetstappen.

ik, in mijn stealth-modus, naar mijn gsm gevlogen en de politie (laten we even beleefd blijven en ze es nie flikken noemen) van hasselt gebeld. en binnen de 5 minuten, JAWEL, stond het overspoeld van blauw in mijn straat. ben nog nooit zo gelukkig geweest dat ik zoveel "smurfen" zag.
en wat ik allemaal zag ... het was een knap staaltje van toenadering tot mijn appartement, het binnendringen ervan en het verwijderen van meneer-begaaid.
daarna mochten ze mij even in mijn pyjama bewonderen (wat nie alle mannen gegeven is) en hadden ze de brandweer opdracht gegeven, om de deur die aan flarden hing, te komen repareren.
en een ferme pluim voor de brandweer die onze deur om 4u 's nachts gemaakt heeft. alleen dat de naaste buren nie zo content waren van het wipzaag geluid. maar ja, you can't win 'em all.

ik moet wel zeggen, hoewel ik nie zo hoog oploop met de nooddiensten, deze mannen en vrouwen (als ze erbij waren) hebben voortreffelijk hun werk gedaan. snel, efficiënt en zeer professioneel.
het voordeel is dat ze deze blog toch nooit lezen dus hunne nek nie dikker gaat worden dan dat hij al is.

één ding heb ik alleszins nooit gehad. geld.

liga-menten maandag 19 november 2007 |

neep, geen "liga" voor mensen die "Menten" heten maar ligamenten.

gister heb ik, door mijn voet om te slaan, mijn ligamenten gescheurd. pijnlijk geval kan ik zeggen.
ik dacht dat als ligamenten gescheurd waren, dat ge geopereerd moest worden maar volgens mijn huisarts niet. en wie ben ik om dat in twijfel te trekken ? bouwkundige tekenaars weten veel maar net niet alles. hihi

mijn voet kon richtingen uitplooien die nie echt mogelijk waren zei ze. en dat was dus heel erg creepy vond ik. ik dacht "sebiet heeft ze mijne voet ik haar handen en krijg ik hem niemeer terug". dan was ik de pineut. of misschien zij. :o))

dus we zullen zien.

als donderdag de pijn niet verergerd is, dan moet ik geen foto's laten maken en dan is de kans op bot fractuur of versplintering heel erg klein.
dus dan springen we alweer maar gat in de lucht.
een klein gaatje toch. ik zou wel eens een ligament kunnen scheuren ;o)

ME-TIME dinsdag 13 november 2007 |

Heb je soms ook zo zin om eens helemaal van de wereld te glijden ?
Uzelf over te laten in de handen van een ander ?
Te onthaasten zonder de schok te evenaren dat de wereld toch sneller draait dan je zelf wilt ?

Dan kan ik je alvast een adres aanraden dat je hierbij kan helpen. http://www.37graden.be/

Pure zaligheid. Voor mij althans. Ofwel had ik t heel erg hard nodig.

Een creatie van, werken met open gevoel en toch de nederigheid en gezelligheid dat een wellness center moet hebben.
Zoals Sioen altijd de perfecte balans tussen zijn piano en stem weet te brengen, zo leek mij dit ook de perfecte balans tussen innerlijke rust en het "cleane" interieur dat daar prijs gegeven wordt.

Het is er heerlijk om met z'n tweetjes wat bij te praten in de private sfeer en te genieten van de rust met heerlijke aroma's en muziek om u in hogere sferen te brengen.
"We leven allemaal zo langs mekaar door dat we de tijd niet vinden om te praten" (citaat).
Ik kan je verzekeren dat je dat bij hun ongestoord kunt doen.

Wij hadden een overheerlijke mix van sauna met de nodige rustpozen en afsluitend een verrukkelijke lichaamsmassage.
Verwend met een zoetigheidje en thee tussendoor bracht het geheel mooi tesamen.
En alles zat verpakt in een zeer aangename prijs.

Er zijn genoeg therapieën om iedereen content te stellen. Aan jullie de keuze in welk "avontuur", gelijk ze het zelf zeggen, je jezelf wilt storten.
Een unieke ervaring die ik beslist vaker ga inlassen in mijn haastige leven.

supervrouw zondag 4 november 2007 |

Om supervrouw te kunnen zijn, wat ontbreekt mij dan nog ?

Dat was vrijdag de vraag van els de schepper aan het publiek.
En om heel eerlijk te zijn, wil ik dat ook wel es weten.
Ik had het gisteren avond (zaterdag) gevraagd aan een nogal dierbaar iemand maar vermits ik tot op vandaag nog altijd niets terug gehad heb lijkt t erop dat de lijst nogal ... lang is. Dat ze het niet in 1(0) smsjes krijgt. Ik geef haar 5 dagen, daarna laat ik de hoop varen :o).

Daarom vraag ik aan alle lezers, lezeressen, sympathisanten, analfabeten en knappe rijke lesbo's om er eens over na te denken.
Voor jezelf of om t mij eens discreet en subtiel aan mede te delen.

Ik moet trouwens nog Cindy bedanken dat ze aan mij gedacht heeft om mij mee te vragen want het was een super-vrouw-show. De perfecte mix van humor, drama en met de neus op de feiten gedrukt worden.
Op en top els dus.

ah ja, even iets aanpassen : de origineelste "ingeving" neem ik mee uit eten. café latino. ;o)
dus zenden maar.